http://www.elgeropreis.nl/index_bestanden/image002.jpg
Welkom op de site van Ellen en Gerrit

Restanten van een heel oud fort
Teamwork
Een klein deel van de boten bestemd  voor de diverse zeilopleidingen
Tot op het laatst ingezet
"Stapfiets"????
Worden hier de bewoners van dit huis uitgebeeld, opa en het jonge gezin????
Fotograaf: de kroegbaas
Donderdag 1 augustus

Om 10 uur vertrekken we uit Jurmo onder het genot van een stralende zon en een lekker windje gaan wij naar het eiland Kökar waar het haventje Karlby ligt.
Bij het hijsen van het grootzeil slaat de staaldraadval om het stoomlicht aan de voorzijde van de mast.
Dan alleen maar met het voorzeil voorlopig even niets aan te doen.
Na een half uurtje heeft de schipper een list bedacht om de val los te krijgen, deze list pakt goed uit waardoor we het grootzeil kunnen hijsen en gaat het met ferme spoed verder.
De route die we volgen is deels een ondiepe, 1,8 meter, en krioelt tussen de vele rotsen en ondieptes door.
Eenmaal aangekomen bij het smalste en voor ons moeilijkste deel gaan de zeilen naar beneden en gaat de motor aan om geen extra risico's te lopen en meer te kunnen genieten van de omgeving.
Het laatste deel is wel heel erg smal en ingewikkeld maar ook adembenemend mooi.
Na het nemen van de laatste bocht ontwaart zich een heel bijzonder plekje die volledig beschermd ligt, en waar wij op een zeer plezierige wijze door de havenmeesteres worden geholpen bij het afmeren en welkom worden geheten.
Persoonlijk initiatief en betrokkenheid van de eigenaar, die tevens het hotel runt dat op de kade staat, maken het dat deze haven net even anders is dan andere havens in dit gebied.
Een kleine super is op loopafstand waar de nodige zaken zijn te verkrijgen voor het eerste levensonderhoud.
Een bijzonder plekje waar we nog graag een dag extra verblijven.
Jonge zwaluwen op onze meerboeilijn die vliegles krijgen
De route loopt langs vele van deze kale ruige rotsen
De haven van Karlby met op de achtergrond het hotel
Overal vind je rotsen die dienst doen als uitkijkpost
Zondag 4 augustus

De start is vandaag om 5.30 uur wassen , eten enz. waarna wij om 6 .30 uur vertrekken onder het genot van een heel klein zonnetje.
De eerste  vier mijlen gaan weer tussen de tonnetjes door voordat wij  op open zee zijn.
Het is werkelijk onvoorstelbaar dat men op deze plek zo'n haventje hebben kunnen realiceren met zo'n goede naam.
Eenmaal op open zee komt de beloofde wind en gaan de zeilen omhoog.
Het is onze bedoeling om de kortste oversteek naar Zweden te nemen gezien de voorspelde windrichting.
Na twee uurtjes blijkt de wind toch een andere richting aangenomen te hebben dan voorspeld was en zal de kortste route, 60 mijl, een super hoog aan de windse gebeuren worden.
We besluiten een andere Zweedse haven aan te lopen n.l. Sandhamn deze is echter wel 15 mijl langer zodat de oversteek 75 mijl wordt.
De windsterkte en richting resulteren in een perfecte zeildag.
Rond twaalf uur wordt de Finse gastenvlag gewisseld voor de Zweedse.
Sandhamn heeft meerdere jachthavens die allen bestierd worden door de Koniklijke Zweedse zeilclub, KSSS.
We besluiten om niet in Sandhamn af te meren maar in het kleine haventje van Lökholmen waar we rond vijf uur afmeren.
Vanaf dit eilandje wordt je door een pontje overgezet naar de grote haven van Sandhamn.
In Sandhamn moet je als gast afmeren aan de beroerste stijger die er is qua golfbeweging en wind, de rest van de haven is niet voor gasten toegankelijk maar alleen voor leden van de KSSS.
De Koninklijke Sandhamn haven wil deze sfeer ook graag uitstralen.
Hier komt chic en worden diverse zeilwedstrijden, vaak in klassieke scherenkruizers, georganiceerd.
Dit werkt als een magneet op iedereen die hierbij wil horen.
Dat is tegenwoordig ook de nouveaux riches in hun peperdure motorjachten en het trekt ook grote hordes dagjesmensen aan die met rondvaartboten worden aangevoerd veelal vanuit Stockholm.
Wij houden meer van rust vandaar dat we voor een plek in Lökholmen hebben gekozen.
Maandag hebben we het eiland bekenen en een bezoek gebracht aan Sandhamn, waarna we blij waren om weer met het pontje terug te keren naar Lökholmen.
Maandag na onze verkenningstocht wordt er een bezoek gebracht aan de havenmeester om de liggelden te betalen, zondag hadden we hem niet meer getroffen.
Hier krijgen wij te horen dat we helemaal niet op de ons toegeëigende plek mochten liggen, deze waren alleen voor leden van de KSSS, maar we mochten er voor de laatste nacht wel blijven liggen.
Het blijkt echter dat er in dezelfde baai net om een hoekje nog een haventje te liggen deze is bestemd voor de passanten zoals wij, geen commentaar.
Ondanks alles hebben we genoten van de plek die we hadden ingenomen maar verbazen ons wel om het geheel.

De bouwstenen waren voorhanden alleen de cement nog aanvoeren
Mooie vergezichten van grote hoogte
Ook in Sandhamn geen enkele verharde weg
De Koniklijke jachthaven Sandhamn
Midden op zee moet ook het scheepvaartverkeer geregeld worden
Dinsdag 6 augustus

Na de buitjes te hebben afgewacht verlaten wij onze "Koninklijke stek" om 10 uur.
Wij gaan vandaag richting Dalarö een twintig mijl zuidelijk.
De temp is goed maar een beetje bewolkt maar geen of weinig wind.
Het wordt dus een motor verkastochtje, helaas.
als wij willen wachten op goede wind dan zijn wij zo een week verder in de tijd.
Om 15.15 uur meren wij af in Dalarö waar wij een plaatsje krijgen toegewezen door de havenmeesteres en een compliment over onze fraaie boot van een tiener die haar helpt bij de werkzaamheden.
Delarö is van oudsher een badplaatsje,en een kunstenaarsoord
Oud-Dalarö bestaat uit een bonte verzameling van houten villa's die schilderachtig tegen de rots zijn aangebouwd
De geschiedenis van Dalarö is van oudsher met het douanewezen verbonden.
Van hieruit werd de strijd aangegaan tegen de smokkelaars die contrabande naar Stockholm wilden vervoerern.
Ook is Dalarö het oudste loodsstation van Zweden, vanaf het loodsberget boven de stad heb je net als de loodsen van toen een prachtig uitzicht over  het scherengebied.
Wij treffen hier een ander nederlands stel die de boot al enkele jaren laten overwinteren in Stockholm.
Na een gezellig babbeltje gaan wij aan boord waar de matroos een lekkere maaltijd bereid.


Woensdag 7 augustus

Vannacht is er een lichte onweersbui langs getrokken waar wat lichte regen uitviel.
Om 8.30 uur gaan de trossen los om naar Trosa te verkassen zo'n 40 mijl verderop.
Helaas moet de motor het meeste werk weer doen, bijna geen wind maar wel weer volop zon, wij willen en "moeten"verder.
Het wordt een spannende tocht met vele smalle en ondiepe passages tussen de scheren door.
Op het laatste deel van deze fraaie maar wel spannende tocht, en daar waar het net iets breder wordt, worden wij opgelopen door een grote coaster die naar de industriehaven nabij Trosa wil .
Trosa is vooral een knus plaatsje, waarvan het beeld wordt bepaald door oude houten huizen langs het riviertje en gezellige cafe's rond de haven.
Trosa is beroemd geworden door de satirische kolom Stadshotellet van de schrijver Engström in een grote Zweedse avondcourant.
Er worden regelmatig evenementen als muziekoptredens aan de haven gehouden.
Een gezellige en sfeervolle haven en omgeving, wij kenden Trosa al van voorheen toen wij door het Gotekanaal zijn gevaren.

Donderdag 8 augustus

Om 8.50 uur vertrekken wij onder een miezerig regentje, de eerste van deze  vacantie, maar al snel word het droog en komt de zon tevoorschijn.
Op de tocht van 35 mijl naar Oxelösund passeren we weer verschilllende smalle en ondiepe doorgangen met bijzondere fraaie doorkijkjes. 
Tegen het eind van de tocht moesten wij toch nog even het zeilpak weer aantrekken om een buitje van tien minuten te trotseren.
Om 14 uur meren wij af in de oude vissershaven van Oxelösund onder een zomerse temperatuur.
Deze haven ligt op drie kilometer afstand van de stad maar er is gratis vervoer naar het centrum met een toeristentrein,dit is een tractor met enkele wagens er achter, een leuke service!
Oxelösund is een belangrijk staalindustrie stadje met een moderne stadskern zodat wij onze levensbehoeften weer goed kunnen aanvullen.
Het moderne stadsbeeld wordt gedomineerd door de moderne St. Botvikskerk, die er uitziet als een baken buiten proporties.
Bij het bezichtigen van dit bijzondere kerkgebouw blijkt er ook een expositie van kunstschilderijen te zijn.
Wij zien twee fraaie vergezichten maar komen al snel tot een keuze om als aandenken van deze deze reis aan te schaffen.
Er is niemand aanwezig in het kerkgebouw, op het telefoonnummer wordt niet gereageerd, zodat wij de volgende dag de wandeling van vijf  kilometer weer afleggen om zo na de kerkdienst iemand te treffen bij wie wij ons gewenste kunstwerkje in ontvangst kunnen nemen.
Helaas beide exemplaren blijken al verkocht te zijn dus keren wij met lege handen terug naar de Elger.
Jammer maar hopenlijk komt er weer een nieuwe kans.  
Diverse sectorlichten in diverse uitvoeringen wijzen je de weg
Een oude openbare telefooncel
Vanaf het Lodsberget heb je een fantastsch uitzicht.
Eeen overblijfsel uit vroegere tijden
De blibliotheek van Trosa
Het monument voor de vissers is in de nacht mooi verlicht en de kraan wil daar niet bij achterblijven
Een van de vele verradelijke rotsen
De St. Botvikskerk boven op de rotsen
Hergebruik!!!!
Gratis vervoer gesponsord door de Lionsclub
Maandag 12 augustus

Het belooft weer een stralende zomerdag te worden en met een ZZW windje gaat het om 8 uur richting Fyrudden en tocht van 30 mijl.
Ondanks de stralende zon is het op het water altijd nog fris maar met de zeiljassen aan is het aangenaam vertoeven.
Na een fraaie tocht door een schitterende ruige natuur meren wij om 14.15 uur af in Fyrudden.
Super wij kunnen zo op het terras neervallen ware het niet dat er na het afmeren een hevige regenbui over komt met veel wind en wat gerommel.
De terrasklanten zoeken zich een goed heenkomen op waarna de beheerder de zaak maar sluit.
Fyrudden is een klein haventje op het vaste land, tevens ligt het zeer strategisch op een een van de scherenroutes.
Na de bui gaan wij onze benen even strekken in de omgeving en plots een herkenning door een foto die wij hebben gemaakt toen wij hier voor de eerste keer kwamen.
Het is echter wel jammer dat de wind steeds in de verkeerde hoek zit waardoor het veelal motortochten zijn.
Kruizen in de scheren is voor ons bijna onmogelijk vanwege het onbekend zijn met de routes en wij onze tocht liever niet eindigen op een rots.

Dinsdag 13 augustus

Wij worden om 5 uur gewekt door de wekker waarna wij ons gereed maken voor vertrek.
Om 6 uur gaan de trosen los om een lange tocht, 60 mijl, door de scheren te maken naar Fygeholm.
De reden van deze lange tocht is dat er voor woensdag een westenwind wordt voorspeld zodat wij dan door de Kalmarsund kunnen zeilen.
Als je hier de wind tegen hebt werkt de stroom ook tegen en wordt het een zware hakkende tocht.
Ter hoogte van Kalmar is de doorgang het smalst, daardoor ook de tegenstroom het hardst is, daarna komt er weer ruimte om te laveren om  naar zuid Zweden te gaan.
Het laatste deel van de tocht vandaag is wel heel erg spannend met een minimale diepte van twee meter en doorgangen die steeds smaller worden.
Met behulp van de vele tonnetjes die op de moeilijkste punten liggen meren wij om 17 uur af in Fygeholm.
Fygeholm is een net onderhouden kneuterig Zweeds dorpje met prachtig onderhouden houten woningen en tuinen.
In de zestiende eeuw was Fygeholm een bekende plaats waar goederen verladen werden en een plaats waar je snel op open water bent.
Wij liggen hier afgemeerd naast een Duits echtpaar die een ligplaats hebben op de Friese meren en een tocht hebben gemaakt naar het puntje van de Botnisch Golf met een Merenpoort zeiljacht, complimenten zijn zeker op z'n plaats1
Ook hun zijn nu op terugreis naar Nederland.
Woensdag 14 augustus

Wij vertrekken om 8.15 uur met als einddoel Kalmar.
De eerste twee mijlen nog eventjes goed op de tonnetjes letten en daarna worden op open water de zeilen gehezen en gaat het  de Kalmarsund over.
Er is voldoende wind waardoor het gaat als een speer, eindelijk weer eens zeilen op ruim water.
De voorspelde westenwind komt niet maar blijft weer hangen in het zuid westen.
Op het laatste deel naar Kalmar is laveren onmogelijk waardoor wij besluiten om af te meren in Borgholm op het eiland Öland, hier meren wij om 14 uur af.
Borgholm wordt betitelt als een mondair zeil- en toeristencentrum.
Op een heuvel boven de stad bevinden zich de ruïnes van een machtige burcht.
Het eiland Öland kent en prachtige natuur, het zuidelijk deel bestaat voornamelijk uit voedselarm kalkachtig gebied waar veel zeldzame planten groeien, waaronder dertig soorten orchideeën.
In het noorden is het eiland zeer rijk aan loofbossen dit in tegenstelling tot het vaste land waar naaldbossen de boventoon voeren.
De oostkust is een bekend wad en trekvogelgebied.
Nog een opvallende zaak is dat er over het gehele eiland verspreid 400 windmolens staan.
Bij de jachthaven ligt een groot chic hotel.
Hier kunnen de havengasten in het voor en naseizoen gratis gebruik maken van het zwembad, sauna, whirpool en een sportzaal.
Dit hebben wij uiteraard ook gedaan, wat een luxe!
Uiteindelijk verblijven wij hier tot woensdag, dan wordt er een westenwind voorspeld en kunnen wij een lange slag maken naar het zuiden.


Constant alles in de gaten houden
Fyrudden
Geheim b.v.tje????
Zij is nog steeds actief bezig met de tuin
De moderne Viking
Het hotel met al zijn faciliteiten
De Borgholmer Burcht
Overal zijn er veel bloemen
Een van de paden naar de burcht
Een vrolijk noot op het terras