http://www.elgeropreis.nl/index_bestanden/image002.jpg
Welkom op de site van Ellen en Gerrit

Restanten van een heel oud fort
Teamwork
Een klein deel van de boten bestemd  voor de diverse zeilopleidingen
Tot op het laatst ingezet
"Stapfiets"????
Worden hier de bewoners van dit huis uitgebeeld, opa en het jonge gezin????
Fotograaf: de kroegbaas
Donderdag 1 augustus

Om 10 uur vertrekken we uit Jurmo onder het genot van een stralende zon en een lekker windje gaan wij naar het eiland Kökar waar het haventje Karlby ligt.
Bij het hijsen van het grootzeil slaat de staaldraadval om het stoomlicht aan de voorzijde van de mast.
Dan alleen maar met het voorzeil voorlopig even niets aan te doen.
Na een half uurtje heeft de schipper een list bedacht om de val los te krijgen, deze list pakt goed uit waardoor we het grootzeil kunnen hijsen en gaat het met ferme spoed verder.
De route die we volgen is deels een ondiepe, 1,8 meter, en krioelt tussen de vele rotsen en ondieptes door.
Eenmaal aangekomen bij het smalste en voor ons moeilijkste deel gaan de zeilen naar beneden en gaat de motor aan om geen extra risico's te lopen en meer te kunnen genieten van de omgeving.
Het laatste deel is wel heel erg smal en ingewikkeld maar ook adembenemend mooi.
Na het nemen van de laatste bocht ontwaart zich een heel bijzonder plekje die volledig beschermd ligt, en waar wij op een zeer plezierige wijze door de havenmeesteres worden geholpen bij het afmeren en welkom worden geheten.
Persoonlijk initiatief en betrokkenheid van de eigenaar, die tevens het hotel runt dat op de kade staat, maken het dat deze haven net even anders is dan andere havens in dit gebied.
Een kleine super is op loopafstand waar de nodige zaken zijn te verkrijgen voor het eerste levensonderhoud.
Een bijzonder plekje waar we nog graag een dag extra verblijven.
Jonge zwaluwen op onze meerboeilijn die vliegles krijgen
De route loopt langs vele van deze kale ruige rotsen
De haven van Karlby met op de achtergrond het hotel
Overal vind je rotsen die dienst doen als uitkijkpost
Zondag 4 augustus

De start is vandaag om 5.30 uur wassen , eten enz. waarna wij om 6 .30 uur vertrekken onder het genot van een heel klein zonnetje.
De eerste  vier mijlen gaan weer tussen de tonnetjes door voordat wij  op open zee zijn.
Het is werkelijk onvoorstelbaar dat men op deze plek zo'n haventje hebben kunnen realiceren met zo'n goede naam.
Eenmaal op open zee komt de beloofde wind en gaan de zeilen omhoog.
Het is onze bedoeling om de kortste oversteek naar Zweden te nemen gezien de voorspelde windrichting.
Na twee uurtjes blijkt de wind toch een andere richting aangenomen te hebben dan voorspeld was en zal de kortste route, 60 mijl, een super hoog aan de windse gebeuren worden.
We besluiten een andere Zweedse haven aan te lopen n.l. Sandhamn deze is echter wel 15 mijl langer zodat de oversteek 75 mijl wordt.
De windsterkte en richting resulteren in een perfecte zeildag.
Rond twaalf uur wordt de Finse gastenvlag gewisseld voor de Zweedse.
Sandhamn heeft meerdere jachthavens die allen bestierd worden door de Koniklijke Zweedse zeilclub, KSSS.
We besluiten om niet in Sandhamn af te meren maar in het kleine haventje van Lökholmen waar we rond vijf uur afmeren.
Vanaf dit eilandje wordt je door een pontje overgezet naar de grote haven van Sandhamn.
In Sandhamn moet je als gast afmeren aan de beroerste stijger die er is qua golfbeweging en wind, de rest van de haven is niet voor gasten toegankelijk maar alleen voor leden van de KSSS.
De Koninklijke Sandhamn haven wil deze sfeer ook graag uitstralen.
Hier komt chic en worden diverse zeilwedstrijden, vaak in klassieke scherenkruizers, georganiceerd.
Dit werkt als een magneet op iedereen die hierbij wil horen.
Dat is tegenwoordig ook de nouveaux riches in hun peperdure motorjachten en het trekt ook grote hordes dagjesmensen aan die met rondvaartboten worden aangevoerd veelal vanuit Stockholm.
Wij houden meer van rust vandaar dat we voor een plek in Lökholmen hebben gekozen.
Maandag hebben we het eiland bekenen en een bezoek gebracht aan Sandhamn, waarna we blij waren om weer met het pontje terug te keren naar Lökholmen.
Maandag na onze verkenningstocht wordt er een bezoek gebracht aan de havenmeester om de liggelden te betalen, zondag hadden we hem niet meer getroffen.
Hier krijgen wij te horen dat we helemaal niet op de ons toegeëigende plek mochten liggen, deze waren alleen voor leden van de KSSS, maar we mochten er voor de laatste nacht wel blijven liggen.
Het blijkt echter dat er in dezelfde baai net om een hoekje nog een haventje te liggen deze is bestemd voor de passanten zoals wij, geen commentaar.
Ondanks alles hebben we genoten van de plek die we hadden ingenomen maar verbazen ons wel om het geheel.

De bouwstenen waren voorhanden alleen de cement nog aanvoeren
Mooie vergezichten van grote hoogte
Ook in Sandhamn geen enkele verharde weg
De Koniklijke jachthaven Sandhamn
Midden op zee moet ook het scheepvaartverkeer geregeld worden
Dinsdag 6 augustus

Na de buitjes te hebben afgewacht verlaten wij onze "Koninklijke stek" om 10 uur.
Wij gaan vandaag richting Dalarö een twintig mijl zuidelijk.
De temp is goed maar een beetje bewolkt maar geen of weinig wind.
Het wordt dus een motor verkastochtje, helaas.
als wij willen wachten op goede wind dan zijn wij zo een week verder in de tijd.
Om 15.15 uur meren wij af in Dalarö waar wij een plaatsje krijgen toegewezen door de havenmeesteres en een compliment over onze fraaie boot van een tiener die haar helpt bij de werkzaamheden.
Delarö is van oudsher een badplaatsje,en een kunstenaarsoord
Oud-Dalarö bestaat uit een bonte verzameling van houten villa's die schilderachtig tegen de rots zijn aangebouwd
De geschiedenis van Dalarö is van oudsher met het douanewezen verbonden.
Van hieruit werd de strijd aangegaan tegen de smokkelaars die contrabande naar Stockholm wilden vervoerern.
Ook is Dalarö het oudste loodsstation van Zweden, vanaf het loodsberget boven de stad heb je net als de loodsen van toen een prachtig uitzicht over  het scherengebied.
Wij treffen hier een ander nederlands stel die de boot al enkele jaren laten overwinteren in Stockholm.
Na een gezellig babbeltje gaan wij aan boord waar de matroos een lekkere maaltijd bereid.


Woensdag 7 augustus

Vannacht is er een lichte onweersbui langs getrokken waar wat lichte regen uitviel.
Om 8.30 uur gaan de trossen los om naar Trosa te verkassen zo'n 40 mijl verderop.
Helaas moet de motor het meeste werk weer doen, bijna geen wind maar wel weer volop zon, wij willen en "moeten"verder.
Het wordt een spannende tocht met vele smalle en ondiepe passages tussen de scheren door.
Op het laatste deel van deze fraaie maar wel spannende tocht, en daar waar het net iets breder wordt, worden wij opgelopen door een grote coaster die naar de industriehaven nabij Trosa wil .
Trosa is vooral een knus plaatsje, waarvan het beeld wordt bepaald door oude houten huizen langs het riviertje en gezellige cafe's rond de haven.
Trosa is beroemd geworden door de satirische kolom Stadshotellet van de schrijver Engström in een grote Zweedse avondcourant.
Er worden regelmatig evenementen als muziekoptredens aan de haven gehouden.
Een gezellige en sfeervolle haven en omgeving, wij kenden Trosa al van voorheen toen wij door het Gotekanaal zijn gevaren.

Donderdag 8 augustus

Om 8.50 uur vertrekken wij onder een miezerig regentje, de eerste van deze  vacantie, maar al snel word het droog en komt de zon tevoorschijn.
Op de tocht van 35 mijl naar Oxelösund passeren we weer verschilllende smalle en ondiepe doorgangen met bijzondere fraaie doorkijkjes. 
Tegen het eind van de tocht moesten wij toch nog even het zeilpak weer aantrekken om een buitje van tien minuten te trotseren.
Om 14 uur meren wij af in de oude vissershaven van Oxelösund onder een zomerse temperatuur.
Deze haven ligt op drie kilometer afstand van de stad maar er is gratis vervoer naar het centrum met een toeristentrein,dit is een tractor met enkele wagens er achter, een leuke service!
Oxelösund is een belangrijk staalindustrie stadje met een moderne stadskern zodat wij onze levensbehoeften weer goed kunnen aanvullen.
Het moderne stadsbeeld wordt gedomineerd door de moderne St. Botvikskerk, die er uitziet als een baken buiten proporties.
Bij het bezichtigen van dit bijzondere kerkgebouw blijkt er ook een expositie van kunstschilderijen te zijn.
Wij zien twee fraaie vergezichten maar komen al snel tot een keuze om als aandenken van deze deze reis aan te schaffen.
Er is niemand aanwezig in het kerkgebouw, op het telefoonnummer wordt niet gereageerd, zodat wij de volgende dag de wandeling van vijf  kilometer weer afleggen om zo na de kerkdienst iemand te treffen bij wie wij ons gewenste kunstwerkje in ontvangst kunnen nemen.
Helaas beide exemplaren blijken al verkocht te zijn dus keren wij met lege handen terug naar de Elger.
Jammer maar hopenlijk komt er weer een nieuwe kans.  
Diverse sectorlichten in diverse uitvoeringen wijzen je de weg
Een oude openbare telefooncel
Vanaf het Lodsberget heb je een fantastsch uitzicht.
Eeen overblijfsel uit vroegere tijden
De blibliotheek van Trosa
Het monument voor de vissers is in de nacht mooi verlicht en de kraan wil daar niet bij achterblijven
Een van de vele verradelijke rotsen
De St. Botvikskerk boven op de rotsen
Hergebruik!!!!
Gratis vervoer gesponsord door de Lionsclub
Maandag 12 augustus

Het belooft weer een stralende zomerdag te worden en met een ZZW windje gaat het om 8 uur richting Fyrudden en tocht van 30 mijl.
Ondanks de stralende zon is het op het water altijd nog fris maar met de zeiljassen aan is het aangenaam vertoeven.
Na een fraaie tocht door een schitterende ruige natuur meren wij om 14.15 uur af in Fyrudden.
Super wij kunnen zo op het terras neervallen ware het niet dat er na het afmeren een hevige regenbui over komt met veel wind en wat gerommel.
De terrasklanten zoeken zich een goed heenkomen op waarna de beheerder de zaak maar sluit.
Fyrudden is een klein haventje op het vaste land, tevens ligt het zeer strategisch op een een van de scherenroutes.
Na de bui gaan wij onze benen even strekken in de omgeving en plots een herkenning door een foto die wij hebben gemaakt toen wij hier voor de eerste keer kwamen.
Het is echter wel jammer dat de wind steeds in de verkeerde hoek zit waardoor het veelal motortochten zijn.
Kruizen in de scheren is voor ons bijna onmogelijk vanwege het onbekend zijn met de routes en wij onze tocht liever niet eindigen op een rots.

Dinsdag 13 augustus

Wij worden om 5 uur gewekt door de wekker waarna wij ons gereed maken voor vertrek.
Om 6 uur gaan de trosen los om een lange tocht, 60 mijl, door de scheren te maken naar Fygeholm.
De reden van deze lange tocht is dat er voor woensdag een westenwind wordt voorspeld zodat wij dan door de Kalmarsund kunnen zeilen.
Als je hier de wind tegen hebt werkt de stroom ook tegen en wordt het een zware hakkende tocht.
Ter hoogte van Kalmar is de doorgang het smalst, daardoor ook de tegenstroom het hardst is, daarna komt er weer ruimte om te laveren om  naar zuid Zweden te gaan.
Het laatste deel van de tocht vandaag is wel heel erg spannend met een minimale diepte van twee meter en doorgangen die steeds smaller worden.
Met behulp van de vele tonnetjes die op de moeilijkste punten liggen meren wij om 17 uur af in Fygeholm.
Fygeholm is een net onderhouden kneuterig Zweeds dorpje met prachtig onderhouden houten woningen en tuinen.
In de zestiende eeuw was Fygeholm een bekende plaats waar goederen verladen werden en een plaats waar je snel op open water bent.
Wij liggen hier afgemeerd naast een Duits echtpaar die een ligplaats hebben op de Friese meren en een tocht hebben gemaakt naar het puntje van de Botnisch Golf met een Merenpoort zeiljacht, complimenten zijn zeker op z'n plaats1
Ook hun zijn nu op terugreis naar Nederland.
Woensdag 14 augustus

Wij vertrekken om 8.15 uur met als einddoel Kalmar.
De eerste twee mijlen nog eventjes goed op de tonnetjes letten en daarna worden op open water de zeilen gehezen en gaat het  de Kalmarsund over.
Er is voldoende wind waardoor het gaat als een speer, eindelijk weer eens zeilen op ruim water.
De voorspelde westenwind komt niet maar blijft weer hangen in het zuid westen.
Op het laatste deel naar Kalmar is laveren onmogelijk waardoor wij besluiten om af te meren in Borgholm op het eiland Öland, hier meren wij om 14 uur af.
Borgholm wordt betitelt als een mondair zeil- en toeristencentrum.
Op een heuvel boven de stad bevinden zich de ruïnes van een machtige burcht.
Het eiland Öland kent en prachtige natuur, het zuidelijk deel bestaat voornamelijk uit voedselarm kalkachtig gebied waar veel zeldzame planten groeien, waaronder dertig soorten orchideeën.
In het noorden is het eiland zeer rijk aan loofbossen dit in tegenstelling tot het vaste land waar naaldbossen de boventoon voeren.
De oostkust is een bekend wad en trekvogelgebied.
Nog een opvallende zaak is dat er over het gehele eiland verspreid 400 windmolens staan.
Bij de jachthaven ligt een groot chic hotel.
Hier kunnen de havengasten in het voor en naseizoen gratis gebruik maken van het zwembad, sauna, whirpool en een sportzaal.
Dit hebben wij uiteraard ook gedaan, wat een luxe!
Uiteindelijk verblijven wij hier tot woensdag, dan wordt er een westenwind voorspeld en kunnen wij een lange slag maken naar het zuiden.


Constant alles in de gaten houden
Fyrudden
Geheim b.v.tje????
Zij is nog steeds actief bezig met de tuin
De moderne Viking
Het hotel met al zijn faciliteiten
De Borgholmer Burcht
Overal zijn er veel bloemen
Een van de paden naar de burcht
Een vrolijk noot op het terras
Woensdag 21 augustus

We starten de motor om 8 uur en gaan op weg naar Kristianopel een tocht van 45 mijl.
De westenwind die voorspeld is laat nog even op zich wachten.
Om 9.30 passeren wij de Antardsbrug, die 36 meter hoog is, bij Kalmar.
Eigenlijk is dit de grote bottelnek, want hier is de Kalmarsud het smalst waardoor bij harde tegenwind ook de stroom tegen is, en daardoor zeer nare hoge golven kunnen ontstaan.
Vandaag is het rustig weer zodat het nu een makkie is.
Even later kunnen wij de zeilen heisen en gaat de motor uit uiteindelijk hebben wij hier de ruimte.
Het laatste deel van de tocht wordt gekenmerkt door felle windstoten en dan weer totale windstilte waardoor er een warrige zee ontstaat.
Om 15 uur meren wij af in Kristianopel met een groot en gezellig plein voor de kade en een terras wat ons deze keer niet aan de neus voorbij gaat.
Kristianopel is van verre al te herkennen aan het witte kerkje met de trapgevel dat vlak bij de haven staat.
Om het oude deel van de stad ligt een geheel gerestaureerde vestingmuur die aangelegt is in 1660 toen het dorp in Deense handen was.
Het dorp is keurig gerestaureerd en waarbij vooral de vele kleurrijke aangelegde bloementuinen een ware streling voor het oog is.
Het plein voor de kade trekt altijd vele dagjesmensen waardoor er een gezellige sfeer ontstaat.
Wij verblijven hier twee dagen daar er voor zondag Oostenwind word voorspeld en dat is voor ons zeer gunstig .  
Ondanks de mooie blauwe lucht is het best wel koud
Duidelijk genoeg?????
De bottelnek maar vandaag niet
Het Kalmarslot
Kristianopel met de gerestaureerde muur
Zaterdag 24 augustus

Om 9.15 uur starten wij de motor om naar het eiland Utklippan te varen.
Het lijkt een windstille zomerse dag te worden maar wij willen nu door, er wordt voor de komende dagen een Oostenwind voorspeld en  wij willen daar uiteraard van profiteren.
Als wij aan de koffie zitten steken er ineens twee zeerobben hun koppies boven water, helaas te kort om er een kiekje van te maken.
Rond het middaguur gaan bij gebrek aan wind de zeilen naar beneden, en moet de motor het werk doen.
Het mooie zomerweer vergoed veel.
Om 13.50 uur meren wij af in Utklippan.
Utklippan is het zuid oostelijkste eilandje van Zweden, het bestaat uit twee kleine einlandjes, zeg maar rotsen,  met daar tussenin een klein haventje.
Op het zuidelijkste eilandje staat naast een aantal gebouwtjes en een markante rode vuurtoren.
Op dit deel bestaat er de mogelijkheid om gerookte paling te kopen, om daar te komen ligt er een roeibootje in de haven dat daarvoor gebruikt kan worden.
Het haventje is gesticht door enkele vissers tussen 1940 en 1942, tot 1972 hebben hier enkele vissers gewoond en de haven beheerd.
Toen kon men de twee ingangen van deze  haven afsluiten met een deur voor de stormen die er overkwamen.
Na 1972, werd het een natuurreservaat en zijn deze deuren verwijderd omdat niemand het beheer op zich wilde nemen.
Een bijzondere plek die in de zomerdag altijd overvol is.
Zondag 25 augustus

Om 6.30 uur vertrekken wij met een zwak oosten windje en een zonnetje wat net wakker word.
De eerste helft van de tocht wordt zeilend afgelegt daarna kakt de wind geheel in en moet de motor het weer overnemen.
De laatste dagen was er steeds een zuidwesten wind waardoor de stroom ook zuidwest wordt, nu de wind oost is geworden duurt  het enige tijd voordat de stroom oost wordt.
Hierdoor is er op dit moment wind tegen stroom situatie waardoor er een warrige zee ontstaat.
Rond de middag komt er een opstapper aan boord in de vorm van een kleine vliegenvanger.
Het vogeltje is zo zinnig dat het na enige tijd gewoon bij je op de schouder gaat zitten.
Het gehele schip wordt grondig gezuiverd van alle vliegjes en spinnen zelfs tot in de ankerbak toe, die ik had opengezet.
Een vermaak om te zien hoe handig zo'n vogeltje is.
Net voordat wij de haven van Simrishamn binnenvaren neemt het vogeltje afscheid en kunnen wij op ons dooie gemak om 16 uur afmeren.
Een vrij grote haven voorzien van alle gangbare  voorzieningen, maar door het grote oppervlak wel erg onpersoonlijk en sfeerloos ons inziens.
Het vogeltje wat enkele uren met ons meevoer
'S Avonds een fraaie zonsondergang en een schimmenspel
De ruige rotsen en de markante vuurtoren
Maandag 26 augustus

De motor wordt om 5.50 uur gestart en ondanks het vroege tijdstip is de zon al wakker en wordt de temperatuur snel heel aangenaam.
Het belooft een stralende zomerdag te worden helaas met heel weinig wind, waardoor het ook heiïg gaat worden.
Eenmaal buiten komt er een dikke mist vanaf land over de zee rollen maar is gelukkig van korte duur.
Omdat de wind het helemaal laat afweten gaan wij onderweg het verslag bijwerken zodat de site weer up to dee is.
Op tijd en plaats lunchen koffie drinken en genieten van het mooie zomerweer, je kunt nu eenmaal niet alles hebben.
Om 14.15 uur bereiken wij de jachtclub van Trelleborg waar wij eerst gaan tanken en daarna een plekje zoeken voor de nacht.
Hierrna is er gelegenheid en tijd voor een terrasje.

Dinsdag 27 augustus

Wij starten de motor om 6 uur waarbij wij tevens weer een fraaie zons opkomst zien. Het einddoel van vandaag is Gedser de zuidoostelijkste haven van Denemarken zodat wij woensdag met een voorspelde zuidenwind naar Kiel kunnen varen.
Om 8.30 uur komt er een weerbericht binnen met een waarschuwing van zware onweersbuiën in de middag en avond voor deze contreinen.
Wij passen ons einddoel aan, dit wordt nu Klintholm op het eiland Mön waar wij toch vlak langs komen.
Hier zullen wij hoogst waarschijnlijk enkele dagen moeten verblijven om weer met een goede wind onze reis voort te kunnen zetten, ook dit hoort bij het zeilen.
Even later komt er wat meer wind opzetten, tevens begint het in de verte wat licht te rommelen.
Om 9,30 uur verwisselen wij de Zweese gastenvlag voor de Deense en kunnen wij genieten van de krijtrotsen van het eiland Mön.
Uiteindelijk meren wij om 12.15 uur onder een stralende zon af in Klintholm met toch een dubbel gevoel.
'S Avonds komt er toch met veel geweld de voorspelde onweersbui over met daarin veel wind en regen. 

Als zeilen niet meer lukt dan kun je misschien gaan "vliegen"
De wisseling van de gastenvlag is weer gelukt
De krijtrotsen van Mön
Donderdag 29 augustus

Om 9.45 uur starten wij de motor, deze wat latere start heeft te maken met een uitnodiging van Gerard en Betty gisterenavond.
Dit Hollandse stel hadden wij al vele malen eerder getroffen op onze reis naar Tallin toe.
Wij gingen in Tallin met de boot verder en hun gingen eerst een weekje naar huis, waarna ze hun tocht vervolgen naar Sint Petersburg.
Zij vinden Sint Petersburg wel het hoogtepunt van hun reis.
Gerrit heeft deze droom ook nog steeds om met de Elger daar naar toe te varen.
Vanaf Sint Petersburg gaan ze met grote sprongen naar Nederland, en waren bij hun aankomst in Klintholm, zeer verbaasd dat wij daar nog lagen.
Al met al een zeer gezellige avond waarbij veel wetenswaardigheden werden uitgewisseld, aan alles komt een eind zo ook aan deze ontmoeting.
Zij gaan morgen weer vroeg op pad om de volgende grote stap te maken, maar wij zitten nog in ons" vakantie-rritme ritme" !.
Bij het naar boord lopen rond middernacht komt er toch nog een onvoorspeld onweersbuitje over, maar zonder regen.

Bij de start lijkt het nog wat bewolkt waardoor het iets heiïg wordt.
Eenmaal buiten gaan de zeilen erop en is er voldoende wind om te zeilen.
Na twee en een half  uur laat de wind een half uurtje verstek gaan, maar daarna kunnen wij weer verder zeilen.
Op het laatst van de tocht maakt de wind plaats voor wat lichte regen waardoor wij het laatste uurtje op de motor verder gaan.
Om 18 uur meren wij af in Gedser waarna de boot wordt opgeruimd en worden er boodschappen gehaald waarna de kok aan het werk kan om een heerlijke maaltijd te bereiden.
Rond 22 uur is het v oor ons einde van deze mooie zeildag en gaan wij genoegelijk naar de kooi.
Vrijdag 30 augustus

Om 7.15 uur starten wij de motor, het ontbijten e.d. wordt onderweg gedaan.
Helaas is er geen of bijna geen wind waardoor het motoren wordt naar Fehmarn een tocht van 35 mijl.
Om 11 uur verlaten wij het Deense grondgebied en varen wij het laatste gastland, Duitsland, binnen.
Om 14 uur meren wij af in Orth op het eiland Fehmarn.
Deze plek kennen wij van de heenreis waar het nu ook weer gezellig en sfeervol is.
Na een lekkere maaltijd, waar het kokkie weer voor heeft gezorgt, gaan wij na een avondwandeling ook vanavond weer op tijd te kooi.
Het doel voor morgen is om het Kielerkanaal te bereiken, dat betekend weer op tijd uit de veren.