Welkom op de site van Ellen en Gerrit

Zondag 2 juni

Na een verkwikkende nachtrust, je zou het haast een bewusteloosheid kunnen noemen, begint de dag om acht uur.
Na de gebruikelijke rituëlen verlaten we om 9.30 uur Brunsbüttel en gaan richting Rendsburg.
Het is een prachtige zomerdag die voorspoedig verloopt, de drukte op het kanaal valt erg mee.
Op het laatste stukje maken we iets mee dat we nog niet eerder hebben meegemaakt tijdens de kanaalpassages.
De scheepvaart, beroepsvaart, wordt geregeld met lampen op de wachtplaatsen waar de grote schepen elkaar kunnen passeren.
Bij drie rood knipperende lampen moet alles wachten, ook de pleziervaart, dus ook wij.
Na een half uurtje zagen we de "boosdoener om de hoek komen, het was niet echt een breed maar waarschijnlijk een diep stekend schip.
Een nieuwe belevenis, kunnen we daar ook over meepraten.
Om 16.40 uur meren we af in Rendsburg, een mooie plek om even te vertoeven.
Donderdag 6 juni

Na enkele aangename dagen in Rendsburg doorgebracht te hebben verlaten we om 11.30 uur deze plaats.
Vanmorgen om zeven uur werden we al gewekt door een stralende zon die een aangename temperatuur meebracht.
Helaas kwam er na het aanvullen van de noodzakelijke mondvoorraad een fikse onweersbui over ons heen.
Na het onweer vertrekken we richting Holtenau dat ligt aan het eind van het kanaal.
Na de voorspoedig verlopen reparatie van de lekkende koelwaterpomp geeft het weer een fijn gevoel om weer in de vaart te zijn.
Een grappige toevalligheid is dat in 2010 de pomp ook lekte bij controlein Rendsburg.
toen kon de toenmalige havenmeester het onderdeel bestellen, maar het werfje van toen is nu terziele.
Het bestellen van de onderdelen duurde nu wat langer, helaas.
Maar zo heeft elk nadeel okk weer zijn voordeel, tijdens de wachtdagen liet het weer zich van de goede kant zien en konden we heerlijk wandelen en lezen.
Ook dingen voor jezelf doen helpt bij het loslaten van het vaste levensritme aan de wal.
Onthaasten gaat deze keer moeizamer dan de vorige reizen, we kennen gelukkig de oorzaken ervan en dit zal zeker helpen om het goede vacantie/maatjes gevoe lte krijgen,
We gaan ervoor en zijn blij dat we weer met onze trots op pad kunnen gaan.
De aankomst bij de sluis is 14.45 uur maar moeten hier wachten tot 16 uur om geschut te worden.
De recreatiesluis is nog  steeds in reparatie zodat we geschut moeten worden tegelijk met de grote beroepsvaart.

Vrijdag 7 juni

Om 8.30 uur gooien we los, het ontbijten doen we onderweg omdat er toch nog geen wind staat.
De weersvoorspellingen zijn zodanig dat er tegen de middag voldoende wind staat om naar Orth op het eiland Fehmarn te zeilen.
Tijdens deze route passeer je een schietgebied, als er wordt geoefend moet je dit gebied mijden en anders wordt je wel weggestuurd door een snel bewakingsvaartuig.
Het vreemde wat er zich nu voordoet is dat de lampen op de wal, die aangeven dat er geoefend wordt, branden maar dat alle schepen inclusief de beroepsvaart gewoon hun route vervolgen door het schietgebied.
Ook de bewakingsvaartuigen waren niet te zien, vreemde situatie, dus wij gaan er ook gewoon door.
Om 15 uur liggen, we na een grotendeels gemotorde tocht, vast in het gemoedelijke Orth.

Zaterdag 8 juni

Hier blijven we enkele dagen om goede wind af te wachten richting het eiland Rügen.
Orth is een gemoedelijk dorpje met uitstekende wandel mogelijkheden zodat het zeker geen straf is.
De pinksterdagen verlopen redelijk ontstuimig wat voor de vele kitesurfers echter geen straf is en voor ons een genot om naar te kijken.
Het lijkt erop dat het plaatsje Orth vroeger veel had met de piraterij, de "ligging" om de praktijk uit te oefenen was erg gunstig.

Onze achtertuin.
Oorzaak onduidelijk, volgens mij hing het verkeersbord te laag maar volgens de matroos lag het aan een "schoonheid" die langskwam.
De lampen waar het scheepvaartverkeer geregeld wordt
De competitie zit er al vroeg in.
Dinsdag 11 juni

Na het ontwaken, ontbijten en watertanken is het gaan met de banaan.
Om 10 uur gooien we los met als einddoel voor vandaag Warnemunde.
Nauwelijks op weg strengeld tijdens het heisen van het grootzeil de val zich om de lamp halverwege de mast en goed vast ook.
Na een tijd met veel gemartel en een heleboel geluk schiet de val weer los, hoera.
Een pech komt vaak niet alleen en zo ook nu niet want er komt een forse dichte mist zomaar uit niets aanrollen, waarna we besluiten om de eerst volgende haven aan te lopen.
Dit wordt Burgstaaken waar we om 11.15 uur aanleggen.
Burgstaaken is een visserij en handelshaven vooral voor overslag van graan.
De silo's worden tevens gebruikt als klimmuur een leuke bijkomstigheid.
Een klein deel van de haven is in het bezit van een werf waar allerlei soorten van onderhoud aan de schepen wordt gedaan.
Deze werf bestierd ook de ligplaatsen voor de recreatievaart.
Het is echter wel oppassen geblazen daar de haven op verschillende paatsen erg ondiep is.
Er heerst door al deze activiteiten een gezellige drukte op en rond de haven.
We treffen hier enkele landgenoten die hier hun boot laten overwinteren en hun boot deze week te water hebben gedaan.
Drie km. verderop ligt het mooie en gezellige stadje Burg, de hooftstad van Fehmarn, waar regelmatig een markt wordt gehouden.
Het wandelpad ernaar toe loopt over de oude spoorbaandijk geheel buiten de bebouwing om.
'S Nachts denderd er een hevige onweersbui over, weg mist.

Woensdags besluiten we hier te blijven en genieten van de omgeving en wachten tevens de goede wind af. 
De klimmuur wel echt hoog
Onafscheidelijk
Ieder pikt zo z'n graantje mee
Donderdag 13 juni

De start van deze dag is 4.30 uur, kleden, kopje thee en de cap. smeert alvast de boterhammen waarna om 5 uur de motor aangaat.
Het is helder en al volop licht.
Bij het uitvaren lopen we toch nog even vast, oeps groene ton gemist en muurvast in de mud, na een tijdje wringen en wurgen komen we toch weer los.
Het is de eerste keer in al onze jaren dat dit gebeurd is......... foutje bedankt en hopen dat de dag verder goed verloopt, we zullen ons best doen.
We hopen in Barhöft na 70 mijl af te meren, dus ertegen aan
De wind is gunstig zuidwest 18 knopen.
We laten Fehmarn achter ons maar helaas laat de wind om 12 uur verstek gaan, motor bij jammer.
Maar de temp. is aangenaam en de zon schijnt volop.
Het laatste stukje naar de haven is zeer slecht betond en behoorlijk ondiep en de wind neemt plotseling erg toe.
Halverwege de invaart zit er al een boot vast naast de groene ton, een goede aanwijzing voor ons.
Om 19.30 uur meren we af met behulp van een paar extra helpende handen i.v.m. de nare harde dwarswind.
Barhöft is de laatste jaren erg gemoderniceerd en overgegaan in particuliere handen.
In de DDR tijd was het een uitvalsbasis voor de gestapo.
Toen we voor jaren terug hier voor het eerst kwamen hing er volgens ons nog zo'n sfeertje, nu heerst er een gezellige en gemoedelijke sfeer.
'S Avonds worden we nog even getracteerd op een fikse onweersbui.
Vrijdag 14 juni

Vrijdagmorgen maken we eerst een fikse wandeling door de omgeving en genieten van de heerlijke geur in het bos na de fikse onweersbui.
Om 12.30 uur gooien we los en gaan richting Stralsund, daar ligt de bottelnek voor vandaag, een spoorbrug die maar enkele keren per dag open gaat.
Op deze motordag is het zonnig met de wind op de kop door het geultje.
Om 15.20 uur kunnen we met vele anderen door de brugopening.
Na nog een uurtje motoren meren we om 16.30 uur af in de marina van Neuhoft, een moderne haven in een prachtige en ongerepte omgeving.

Zaterdag 15 juni

Vandaag blijven we hier en genieten van de omgeving en zijn prachtige natuur.
Mede door de weersvoorspelling n.l. harde oostenwind en de mogelijke regen.
We moeten nog zo'n 30 mijl naar het oosten door een geul voordat we weer op goed zeilwater komen.
De voorspelling voor morgen zijn gunstiger n.l. west tot zuidwesten wind waardoor de keuze tot een rustdag heel snel  gemaak ist.
De vernieuwde haven
Stralsund
De spoorbrug onze bottelnek van vandaag
De grasmaaiers van een mooi natuurgebied
De zwaluw was wel erg nieuwschierig
Zondag 16 juni..........vaderdag

We starten om 9 uur de, de wind is inderdaad west geworden dus voor ons een ideale richting.
Eenmaal buiten de haven gaan de zeilen omhoog en gaat het richting het Poolse Swinecoujscie waar we na een prachtige zeildag om 18.45 uur afmeren.
De haven is een grote zeehaven met veel vracht en veerverkeer..
De monding van de rivier Swina is sinds mensenheugenis van grote strategische betekenis.
Ze verschaft immers toegang tot de Haf van Szezecin, de Oder en daarmee een groot achterland van Polen.
Het is niet voor niets dat na de Tweede Wereldoorlog en het vaststellen van de grens Oder-Niesse het door de Duitse bevolking zo geliefde Swinemunde als Swinoujscie in Poolse handen kwam.
Nooit zal Duitsland deze toegang tot het Poolse achterland meer kunnen beheersen.
De jachthaven bevindt zich in een voormalig werfbekken.
De ombouw tot een moderne jachthaven is middels Europees geld gerealiceerd, inclusief een tiental vuilwaterpompen die ze hier bierpompen noemen.
Helaas zijn deze allen buiten werking gesteld, waarom is niet duidelijk misschien wel hetzelfde als in Nederland het werkt niet.
De stad is voor een groot deel gemoderniceerd maar de staat van de buitenwijken is nogal povertjes.
Er wordt echter wel hard gewerkt om dit te verbeteren.
De maandag is besteed om de Poolse sfeer op te snuiven.
Dinsdag 18 juni

Rond 8 uur starten we de motor om naar de volgende haven, Kolobrzeg, te varen.
Een klein deel wordt zeilend afgelegd, doordat de wind regelmatig inzakt moet de motor al snel voor ondersteuning zorgen.
Onderweg duikt er een navigatie probleem op n.l. de GPS valt uit waardoor de kennis van de ouderwetse kaartnavigatie onontbeerlijk is.
De haven is overzichtelijk vanaf zee aan te lopen zodat het navigeren geen probleem is.
Om 19.45 uur meren we na een tocht van 50 mijl af.
De oude hanzestad Kolobrzeg is naast een grote visserij en handelshaven een kuuroord van betekenis in Polen.
Na de tweede wereldoorlog lag deze stad voor een groot deel in puin en dit is nooit meer echt goed hersteld.
Slechts een klein deel van het centrum is in oude glorie gerestaureerd.
Ook deze jachthaven is met Europese subsidie aangelegd.
Het oude centrum ligt een eindje van de haven maar is een bezoekje meer dan waard.
Het verblijf hier benutten we tevens om de was te doen en het probleem met de GPS op te lossen waar de woensdag en donderdag mee zijn gemoeid
Vrijdag 21 juni het begin van de zomer

Na een goede nachtruust rammelt de wekker om 7.30 uur.
Voor het eerst hebben we geen brood op de plank!!!!
Gerrit gaat naar de bakker, een ochtend wandeling van 3 km. een gezonde en goede start van de dag.
Als grote verrassing brengt hij verse warme granenbroodjes mee die we ons heerlijk laten smaken.
Na het ontbijt gaan we diesel tanken waarna we richting Darlowo gaan.
Na 35 mijl bereiken we om  16.30 uur  de ingang van het riviertje Wieprza.
Alvorens je aan de jachtenkade kunt afmeren moet er eerst een rolbrug gepasseerd worden met een futuristisch brugwachtershuisje.
Deze brug wordt stipt op het hele uur bediend, dus een half uurtje wachten met de wind op de kont.
Rond de haven ligt het kleine, gezellige dorpje Darlowo, dat het in de zomer voornamelijk van het strandtoerisme en de dagjesmensen moet hebben.
Kitscherige Viking piratenschepen varen elk uur met hordes toeristen naar zee.
Daarnaast is de haven een visserijhaven.
Het is een gezellig en rommelig dorpje met vele restaurantjes en kroegjes.
Zoals in alle plaatsjes langs de kust vindt het vacantieleven voonamelijk op straat plaats.
Aan de overzijde van de rolbrug was het 's avonds nog bijzonder druk bij de vele stalletjes en winkeltjes, je kon zogezegd wel over de koppen lopen.
We hebben toch maar een restaurantje in de buurt van de haven opgezocht, dit op advies van de havenmeester.
Een van de afgesloten vuilwaterpompen
Alternatief vervoer
Aankomst in Kolobrzeg
Het oude gemeentehuis
Op de achtergrond de geheel gerestaureerde Mariabaseliek die in de oorlog bijna plat gebombardeerd is
Zo dat was wel erg lekker
Even poseren op de rolbrug
Het futuristische ogende brugwachtershuis
Een van de piratenschepen
Zaterdag 22 juni

Na het ochtendritueel gooien we om 7.45 uur los zodat we de brugopening van 8 uur kunnen benutten om Darlowo weer te verlaten.
De wind staat redelijk recht op de haveningang waardoor het wel even stuiteren is voordat we op open zee zijn.
Zodra we op koers liggen nemen de zeilen het werk van de motor over.
Onder een stralend zonnetje genieten we weer volop, maar met de noordwesten wind is de temperatuur beduidend lager dan je zou verwachten.
Ook vandaag neemt de wind na enkele uren af en moet de motor bijspringen maar de laatste uren komt hij weer terug, toppy.
Het geheel wordt veroorzaakt door een hogedrukgebied waarin we ons bevinden.
Onderweg passeren we twee grote schietgebieden die normaal verboden terrein zijn, maar in de weekenden zijn de millitairen vrij, hoera!!!!!
Om 16.45 uur meren we af in Leba met een voldaan gevoel.
Na het melden en betalen van de havenmeester gaan we snel naar het stadje om nog even brood te halen het is zaterdagavond en je weet niet hoe hier gaat met de sluitingstijden.
Allemaal onzin zelfs vanavond tot elf uur open en morgen ook de gehele dag.
Na het terugkeren aan boord vroeg de buurman wat voor een schip dit wel was en vooral ook over de buiskap waarna ik hem duidelijk maakte dat de buiskap een eigen ontwerp was en nog vele andere zaken.
Zoiets is altijd weer superleuk en strelend.

Leba is een wat bijzondere plaats.
Een aantal keren in de geschiedenis moesten de bewoners van deze kust verhuizen omdat hun huizen onder de steeds verplaatsende stuifduinen bedolven werden.
Vanaf de zee zijn deze stuifduinen goed te zien.
Hun lichtgele toppen toren ze zeer duidelijk uit boven het groene dennenbos langs het strand.
Dit proces is nog steeds gaande maar met de huidige technieken weten ze het in de hand te houden.
Het stadje ligt op zo'n 20 minuten lopen vanaf de haven, hier tref je dezelfde sfeer aan als in alle andere stadjes aan de kust.
Een wandeling naar de havenhoofden laat  je zien dat het stuifzand nog steeds een probleem is, met een beetje wind stuift hier overal zand dat zich aan de lijzijde van de objecten in halve windbergen ophoopt.
De duinen worden in de volksmond ook wel de Sahara van het Noorden genoemd.
In de Tweede Wereldoorlog oefende Rommel hier voor de Africa-campagne.
Toch weer een bijzondere ervaring rijker.
Zondag 23 juni

Om 8.35 gaan we weer los onder een stralende zon maar wel weinig wind.
We hebben de eerst volgende haven, Wladystawowo, in de gedachten maar het is gezien de is het een eindje verder het plaatsje Hel geworden.
Om 18.20 uur meren we hier af waar de douane ons al tegemoet komt.
We dachten mooi hulpje bij het afmeren met deze dwarswind, mooi niet.
Hij wilde direct  van alles van ons weten, maar we hebben hem echter wel duidelijk kunnen maken dat we eerst vast willen liggen en dan de papperassen.
Toen we hem vertelden dat we uit Nederland kwamen hoefde hij niets meer te weten en verontschuldigde hij zich met de woorden van ik dacht dat jullie Russen waren.
Als de Nederlandse vlag niet voluit wappert dan heeft hij wel iets weg van de Russische vlag, dezelfde kleuren maar dan in een andere volgorde.
Hel is een echt toeristenplaatsje waar je letterlijk over de koppen kunt lopen, naar de beschrijvingen hadden we ons er iets anders van voorgesteld.
Ook voor de Poolse bevolking is er de laatste jaren veel veranderd wat betreft de besteding van  tijd en geld,dit kun je vooral zien aan de jongeren.
Vele ouderen hebben nogal wat moeite met deze snelle veranderingen en stralen dit dan ook wel uit.
Maandag 24 juni
Ons oog viel op een bijzonder mooi kunstwerk gemaakt van een grote boomstam waar de maker nog druk mee bezig was om het te vervolmaken, bijzonder fraai.
Bij de echte warme bakker scoren we nog iets lekkers voor onderweg waarna we om 11.30 uur met een goed gevoel en monter op weg gaan naar Gdansk.
De afstand naar Gdansk is maar 18 mijl  , dus een makkie voor vandaag.
De haven ligt ongeveer vijf mijl de rivier op waar we om 16.30 afmeren in een heel klein haventje vlakbij het oude stadscentrum.
Aan de ingang van de rivier staat het Poolse oorlogsmonument Westerplatte, als buitenlands jacht, vooral als Duits, wordt je geacht hier een vlaggegroet te brengen aan de gevallen Poolse soldaten in de Tweede Wereldoorlog.
Op 1 september 1939 is hier de inval van de Duitsers in Polen begonnen.
Gdansk is in de Tweede Wereldoorlog vrijwel totaal verwoest maar is weer geheel vanaf oude foto's in nagenoeg orginele staat opgebouwd.
Al vanaf de Hanzetijd is Gdansk een centrum van handel en scheepvaart met wereldfaam, en dat is tegenwoordig aan de rijke architectuur van de gebouwen nog goed te zien.
Ook zijn hier nog verschillende scheepswerven waaronder ook de inmiddels failiet verklaarde Leninwerf waar eind jaren tachtigde vakbeweging, Solidaridat, onder leiding van Lech Walesa de val van het communistische regiem in Polen inluidde.
In het oude stadscentrum zul je je als Nederlander thuis voelen, zoveel lijkt de arcitectuur op de grachtenpanden in Amsterdam maar dan zonder de vele auto's en herrie.
De Kantor, de machtige Mariabasseliek, de vele historische gebouwen uit renaissance en de barok aan de Dlugi Targ ( Lange Markt ), de Groene en Gouden Poort, het gotische stadhuis en nog vele andere bezienswaardigheden.
Vanaf de toren van de Mariabasseliek is er een bijzonder fraai uitzicht over Gdansk, je moet wel eerst een trap met 400 treden afleggen maar dan is het uitzicht ook adembenemend.
Een bijzondere stad waar we een aantal dagen verblijven en met veel plezier aan zullen terugdenken.

Mooi hé!!!!
Deze duif hoeft geen 400 treden af te leggen.
Een adembenemend uitzicht naar alle kanten.
Hollands hé.
Als je een tijdje niet aan boord komt.
Monument Westerplatte.
Pure kunst
Een fraai havenkantoor
Een fraaie uitbeelding van het vissersleven op de kademuur.
Cruisse schip uit vervlogen tijden.
Zaterdag 29 juni

Het weerbeeld van de laatste dagen is nogal wisselend, constant tussen west en noord.
Zaterdag zou het west zijn zodat we kunnen vertrekken naar Litouwen een tocht van 130 mijl.
Je moet hier om het Russische enclave heen waardoor er onderweg geen uitwijkhavens zijn.
'S Nachts toch nog even chekken of de wind in het westen blijft en de windsterkte acceptabel is, dit blijkt wel het geval te zijn.
We besluiten om 6 uur op te staan zodat we om 7 uur kunnen uitvaren, zo gezegt zo gedaan.
Het eerste uur is het een riviertocht waarna om acht uur de zeilen gehezen kunnen worden en zijn we op zee.
Het weer ziet er vriendelijk uit en we genieten volop aan het begin van deze lange en spannende oversteek.
In de loop van de middag trekt de wind behoorlijk aan waardoor ook de golven door de lange strijklengte van de Oostzee behoorlijk kunnen opbouwen, 's nachts berijken deze een hoogte van 4 á 5 meter.
Dit levert wel enkele brekers op in de kuip maar alles is nog te overzien.
Gelukkig is het een heldere nacht waardoor het niet echt donker wordt en het daardoor ook overzichtelijk blijft.
Midden in de nacht kunnen we iets afvallen richting Litouwen en de grootste spanning rondom het Russische gebied is geweken.
Rond zeven uur lopen we Klaipeda binnen, dit is tevens de enigste haven van Litouwen.
Klaipeda is een grote veer en industriehaven en door de westelijk wind is dit lagerwal waardoor de golven nog hoger oplopen en de aanloop naar de haven er niet gemakkelijker op maakt.
Eenmaal binnen de pieren worden we aangesproken door de douane die wilde weten waar we vandaan komen en wat ons thuisland is, schijnbaar kennen ook deze mensen de Nederlandse vlag niet.
We zetten koers naar de Kasteelhaven omdat deze het dichtst bij het oude centrum ligt.
Voordat je de haven in kunt moet je eerst door een draaibrug die eens per uur bedient wordt, dus tijdelijk afmeren aan de oude douanestijger.
Om acht uur gaat het door de brug waarna we een plaatsje krijgen toebedeeld die wij nadat we amper vastlagen weer moesten verlaten wegens organisatieproblemen, ook bij havenmeesters geldt dat twee kapiteins op een schip niet werkt.
Maar met behulp van de havenmeester verkassen we naar een plek waar we kunnen blijven liggen ongeacht het aantal dagen.
Eerst een paar uur pitten en daarna gaan we het schip opruimen, zeilen enz.
Het was een spannende en heftige overtocht, vooral Ellen vond het erg spannend maar wel heel leerzaam.
Deze overtocht zal haar nog lang bij blijven maar ze is erg trots op haarzelf dat ze dit heeft gered.
Een bevestiging voor haar dat ze toch zeewaardiger is dan ze altijd denkt/dacht hoera.
Maar het blijft toch en onderneming met meerdere factoren waar je geen invloed op hebt!!!

In de kasteelhaven lig je vlakbij het oude stadscentrum met vele monumentale panden, met op sommige plekken vervallen opschriften die aan de vroegere Duitse tijd herinneren, toen deze stad nog Memel heette.
Klaipeda is de derde stad van Litouwen die in de middeleeuwen bewoond werd door de Koeren .
In het begin van de dertiende eeuw werd het veroverd door de Duitsers net zoals het gehele Baltische kustgebied en ontstond er voor de bevolking een bepaalde veiligheid.
Immers tot dan toe werden de kusten regelmatig door de Vikingen geplunderd.
In 1252 werd Klaipeda Hanzestad en kwam tot bloei ondder de Duitse naam Memel.
Aan het einde van de tweede wereldoorlog moest het Duitse deel van de bevolking onder erbarmelijk omstandigheden vluchten naar Duitsland en kwam Litouwen onder heerschappij van Rusland.
In 1991 werd Litouwen weer onafhankelijk en in 2004 trad het toe tot de EU.

De met kinderkopjes geplaveide oude stad straalt met zijn vele vakwerhuizen nog steeds een Duidse sfeer uit.
In de overige stadsdelen is de Russische uitstraling duidelijk aanwezig, men is echter hard bezig om dit te renoveren naar huidige maatstaven, wat nog vele jaren zal duren.
De kloof tussen arm en rijk is hier duidelijker zichtbaar dan in Polen.
We verblijven hier uiteindelijk zes dagen om tevens te wachten op gunstige wind voor de reis naar de volgende haven die 50 mijl verderop ligt.
De Baltische kust is bij winden tussen ZW en NW altijd lagerwal waar je terdege rekening mee moet houden.
De Krantor, kraan uit lang vervlogen tijden, waar Gdansk bekend om is.
Deze mooie tweemaster met geheel teakhouten opbouw konden we jammer genoeg niet in vol ornaad bewonderen.
Er werd nog druk aan gewerkt en elke avond werd het geheel onder het kleed "verstopt".
Onderweg
Rond een uur 's nachts
Tegen de morgen toen de wind aan het afnemen was kwam de zon ons goedemorgen wensen
Zelfgemaakt kunstwerk door de vissers
In het oude centrum stonden vele van deze bloementooien
Volgens Ellen leek dit op afstand op een ............ maar het is een oudewetse openbare telefoon en nog steeds in bedrijf.
Ook moderne bouw is hier te bewonderen
Ook de verzorging van de inwendige mens is een serieuze zaak.
En het resultaat mag er zijn